Bursa Donuk Omuz (Adeziv Kapsülit) Tedavisi

Donuk omuz genellikle üç evrede ilerler. İlk evrede ağrı baskındır ve hareket ağrı yüzünden azalır; bu dönemde zorlayıcı germe tabloyu kötüleştirir, öncelik ağrı kontrolü ve uykudur. İkinci evrede ağrı bir miktar geriler ama hareket belirgin şekilde kısıtlanır — kontrollü germenin en çok işe yaradığı dönem burasıdır. Üçüncü evrede hareket kademeli olarak geri gelir.

Bu evreleri ayırmadan uygulanan tek tip bir program iyi sonuç vermez. Fizyoterapist Aydın Ali her değerlendirmede açıları ölçer ve programı evreye göre yeniden ayarlar; hangi evrede olduğunuzu ve ne beklemeniz gerektiğini açıkça söyler.

Omuz sıkışmasında ağrı belirli bir açı aralığında ortaya çıkar ve o aralığın dışında kol rahatça hareket eder; hareket açıklığı büyük ölçüde korunmuştur. Donuk omuzda ise sınır fizikseldir — kişi kolunu bırakıp başkası kaldırsa bile belirli bir noktadan öteye gitmez.

Bu ayrım kritiktir çünkü programları neredeyse zıt yönde ilerler: sıkışmada kuvvetlendirme öne çıkarken, donuk omuzda öncelik hareket açıklığının geri kazanılmasıdır. Yanlış sınıflandırılan bir omuz, doğru yapılan egzersizle bile ilerlemez.

Donuk omuz, doğru yönetildiğinde bile aylarla ölçülen bir süreçtir. Bunu baştan söylemek gereklidir, çünkü birkaç seansta düzelme bekleyen kişi ilerlemeyi göremez ve programı bırakır — oysa süreç aslında beklendiği gibi ilerliyordur.

Fizyoterapinin katkısı süreci sıfırlamak değildir. Ağrıyı daha katlanılabilir kılmak, hareket kaybını sınırlamak ve çözülme evresinde kaybedilen kuvveti hızla geri kazandırmak — ölçülebilir katkı bunlardır.

Donuk omuz, şeker hastalığı olan kişilerde belirgin şekilde daha sık görülür ve genellikle daha uzun sürer. Tiroid hastalıkları ve uzun süreli hareketsizlik de riski artıran etkenlerdir.

Bu yüzden değerlendirmede eşlik eden hastalıklar sorgulanır ve program buna göre planlanır — beklenen süre de bu bilgiyle birlikte konuşulur. Kan şekeri kontrolü hekimin alanıdır; fizyoterapi bu tabloyu gözeterek yürütülür.